Çocuk ve İsim Sözlüğü

İsim anlamları – U

ULUÇ: (Tür.) Er. 1. Selçuklular döneminde Türk beylerine verilen unvan. 2. Ünlü Türk denizcisi Uluç (Kılıç) Ali Paşa’nın adı.

ULUÇAĞ: (Tür.) Er. – Hayırlı, uğurlu dönem.

ULUÇAM: (Tür.) Er. – Ulu – çam.

ULUÇKAN: (Tür.) Er. – Uluç – kan.

ULUDAĞ: (Tür.) Er. – Çok büyük, yüce dağ.

ULUDOĞAN: (Tür.) Er. – Doğuştan yüce, uğurlu kimse.

ULUER: (Tür.) Er. – Saygın, uğurlu, yüce kimse.

ULUERKAN: (Tür.) Er. – Saygın, yüce, soylu kimse.

ULUĞ: (Tür.) Er. – Ulu, büyük, saygın.

ULUHAN: (Tür.) Er. – Büyük, saygın hükümdar.

ULUKAAN: (Tür.) Er. – Büyük, saygın hükümdar.

ULUKAN: (Tür.) Er. – Soylu yüce kandan gelen.

ULUKUT: (Tür.) Er. – Çok uğurlu, kutlu kimse.

ULUM: (Tür.) – Ululuk, haşmet, büyük gösteriş. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ULUMAN: (Tür.) Er. – Ulu, yüksek, saygın kimse.

ULUMERİÇ: (Tür.) Er. – Ulu meriç.

ULUN: (Tür.) 1. Büyük, ulu. 2. Temrensiz ok. 3. Buğday, arpa kökü. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ULUNAY: (Tür.) – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ULUÖZ: (Tür.) Er. – Özü yüce, saygın kimse.

ULUS: (Tür.) 1. Millet, halk, insan topluluğu. 2. Göçebe. 3. Oba, aşiret, kavim. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ULUSAN: (Tür.) Er. – Adı yüce tanınmış kimse.

ULUSOY: (Tür.) Er. – Ulu, yüce, soylu.

ULUSU: (Tür.) Er. – Yüce, kutlu su.

ULUŞAHİN: (Tür.) Er. – Ulu şahin.

ULUSAN: (Tür.) Er. – Yüce şanlı kimse.

ULUTAN: (Tür.) Er. – Ulu tan.

ULUTAŞ: (Tür.) Er. – Ulu taş.

ULUTAY: (Tür.) Er. – Ulu tay.

ULUTEKİN: (Tür.) Er. – Yüksek şahsiyetli ve sakin kişilikli.

ULVİ: (Ar.) Er. – Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.

ULVİYE: (Ar.) Ka. – (bkz. Ulvi).

UMA: (Tür.) Er. 1. Hediye, armağan. 2. Konuk, misafir.

UMAN: (Tür.) Er. – Umudu olan, bekleyen, umutlu.

UMAR: (Tür.) – Çare, çıkar yol. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UMAY: (Tür.) 1. Orhun yazıtlarında geçen, çocukları ve hayvanları koruduğuna inanılan Tanrıça. 2. Devlet kuşu. – İsim olarak kullanılmaz.

UMMAN: (Ar.) – Ulu, büyük, engin deniz, okyanus. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UMRAN: (Ar.) 1. Bayındırlık, ma-murluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UMUR: (Tür.) – Görgü, bilgi, deneyim. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UMURAL: (Tür.) Er. – Görgü, bilgi, deneyim kazan.

UMURALP: (Tür.) Er. – Görgülü, bilgili, yiğit.

UMURBAY: (Tür.) Er. – Görgülü, bilgili, saygın kişi.

UMURBEY: (Tür.) Er. – Görgülü, bilgili, kişi.

UMUT: (Tür.) – Ummaktan doğan, güven duygusu, ümit. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UNAN: (Tür.) 1. Sadakat, bağlılık. 2. Hak. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UNAT: (Tür.) – Doğru yolu tutan. Akıllı. Ergin. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

UNGAN: (Tür.) Er. 1. Onmuş kişi, mutlu. 2. Yürekli, yiğit kişi.

UNSUR: (Ar.). – Öğe, ilke, eleman. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

URAL: (Tür.) Er. – Hazar denizine dökülen, ırmak ve sıradağ.

URALP: (Tür.) Er. – Kentli yiğit.

URALTAN: (Tür.) Er. – Ur – altan.

URALTAY: (Tür.) Er. – Ur – altay.

URAM: (Tür.) Er. – Büyük, geniş yol.

URAN: (Tür.) – Yetenekli, usta, becerikli. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

URANDU: (Tür.) Er. 1. Seçkin, seçilmiş. 2. Hayırlı.

URANGU: (Tür.) Er. – Savaşçı, savaşkan.

URAZ: (Tür.) Er. – Şans, talih.

URAZA: (Ar.)Er. 1. Hediye, armağan. 2. Konuğa çıkarılan yiyecek.

URGUN: (Tür.) Er. 1. Vurulan, vurulmuş. Vurgun, aşık. 2. Gizli.

Önceki sayfa 1 2 3Sonraki sayfa
Etiketler

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz Atın

Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün