Habeşistan Krallığı'nın Yemen valisi olan Ebrehe, milâdî 570 yıllarında San'a
şehrinde, 'Kulleys' adı verilen muhteşem bir kilise yaptırmıştı. Maksadı, Kâbe
ziyaretine rağbet gösteren Arapların ziyaretlerini oraya çevirmekti. Bu duruma
tepki gösteren bir adam da, gecenin birinde Kulleys'e girip içine pislemişti. Bu
hakarete çok öfkelenen ve koyu bir hıristiyan olan Ebrehe, gidip Kâbe'yi yıkmaya
karar verdi. Topladığı onbinlerce asker (altmış bin olduğu söylenir), Mahmud
adlı büyük bir fil ve daha başka fillerle Mekke'ye doğru yola çıktı. Önüne çıkan
bazı kuvvetleri de mağlup ederek ilerledi. Taif şehrine gelince askerlerin bir
kısmını Mekke'ye gönderdi. Onlar da Peygamber s.a.v.'in dedesi ve Kureyş'in
reisi Abdülmuttalib'in ikiyüzü aşkın devesiyle ahalinin hayvanlarını sürüp
götürdüler.
Bu olayın peşinden Abdülmuttalib, gidip Ebrehe'yle görüştü, develerinin geri
verilmesini istedi. Ebrehe dedi ki:
- Benden develerin istiyorsun da, Kâbe'den hiç söz etmiyorsun. Halbuki ben onu
yıkmaya geldim.
- Ben develerin sahibiyim. Kâbenin de onu koruyacak sahibi vardır!
Bu görüşme sonunda develer geri verildi. Mekke halkı bu güçlü orduyla
savaşamayacağı için, anlaşma gereği dağlara çekilip neticeyi beklemeye başladı.
Ebrehe ordusu büyük fili önden sürerek Mekke sınırına dayandı. Kâbe'yi halatla
bağlayıp fillerle çekerek yıkmak istiyorlardı. Bu sırada Ebrehe'nin yol
kılavuzlarından Nüfeyl b. Habib, koca filin kulağından tutarak şöyle bir şey
söyledi, sonra da koşarak dağa çıktı:
- Ey Mahmud çök! Sakın ileri gitme, sağ salim geriye dön!
Mekke'ye girişte büyük fil direndi, zorlanınca yere yattı. Onu bir türlü Kâbe
cihetine yürütemediler. O anda sürü halinde ebabil kuşları ortaya çıktı. Her
birinin ağzında ve ayaklarında nohut gibi birer taş vardı. Bu taşları ordu
üzerine mermi gibi boşalttılar. Kime rastlarsa delip geçiyordu. Askerlerin çoğu
öldü; 'Fil Ordusu' dağılarak Yemen'e döndü. Ebrehe de dönüşte öldü. Kâbe ise
olduğu gibi kaldı. Kur'an'da Fil Suresi bu olayı anlatır.
|
Galeriden Seçmeler
