Seyyidü'l-İstiğfar

Şeddad bin Evs -radıyallahu anh-dan rivayete göre
Nebiyy-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem şöyle
buyurmuşlardır:
"Yâ Allah!
Sen benim
Rabbimsin.
Senden başka
ilâh yoktur.
Beni sen
yarattın ve
ben senin
kulunum. Ve
ben îman ve
ubûdiyyetimde
gücüm
yettiği
kadar senin
ahd ü
misâkın
üzereyim. Yâ
Rabbi!
Yapdıklarımın
şerrinden
sana
sığınırım:
Ve senin
bana in'âm
ve ihsan
etdiğin
ni'-metleri
ikrar ve
i'tirâf
ederim.
Kendi kusur
ve
günâhlarımı
da ikrar ve
i'tirâf
ederim. Yâ
Rabb! Sen
beni afv ü
mağfiret
eyle. Zîra
senden
başkası
günâhları
afv ü
mağfiret
edemez." (1)
Bir kimse bu
Seyyidü'l-istiğfâr'ı
ihlâs ve
yakîn
i'ti-kadıyle
gündüz okur
da o günde
akşam
olmadan
evvel vefat
ederse o
kimse ehl-i
cennettendir.
Ve eğer bu
duâyı yakîn
i'tikâdiyle
gece okur da
sabah
olmazdan
evvel vefat
ederse yine
ehl-i
cennettendir."
Yani cennete
ilk
girecekler
ile
cehennemi
görmeksizin
ol kimse
cennete
dâhil olur,
demektir.
Bu duânın
hulâsa-i
meali: Ya
Rabb, ben
cürm ü
kusurlarımı
i'tirâf
eylerim,
tevbe ve
istiğfar
ederim,
ni'metlerinin
şükründen
âcizim, beni
afv ü
mağfiret
eyle,
demektir.
(1) Buhârî Deavât, 1; Tirmizî, Deavât, 15; Neseî, İstiâze,
57; İbn
Hanbel,
Müsned,
4/122.
|