Alfabetik sıralamaya göre hazırlanmıştır. Şuanda "U" Harfine bakılıyor..
A
B
C
Ç
D
E
F
G
H
I
İ
K
L
M
N
O
Ö
P
R
S
Ş
T
U
Ü
V
Y
Z
- Kısaltmalar -
IPUCU:CTRL + F Tuşuna basarak isim arayabilirsiniz.
UBAB:
(Ar.)
Er.
1.
Pek
taşkın,
coşkun.
2.
Delice
akan
sel.
UBEYD:
(Ar.)
Er.
-
(bkz.
Ubeyde).
UBEYDE:
(Ar.)
Ka.
-
Küçük
köle,
kölecik.
Ashabın
kullandığı
isimlerdendir.
Ubeyde
b.
el-Cerrah.
UBEYDULLAH:
(Ar.)Er.
-
Allah'ın
kulu.
UCAER:
(Tür.)
Er.
-
Değerli,
yüce
kimse.
UCATEKİN:
(Tür.)
Er.
–
Yücelikte
eşsiz
kimse.
UÇANAY:
(Tür.)
Er.
- Ay
gibi
yüksek
anlamında.
UÇANOK:
(Tür.)
Er.
-
Hızlı,
atak,
yiğit.
UÇAR:
(Tür.)
Er.
-
Uçan,
uçucu.
UÇARER:
(Tür.)
Er.
-
Uçar
er.
UÇBAY:
(Tür.)
Er.
-
Sınır
beyi.
UÇBEYİ:
(Tür.)
Er.
-
Selçuklu
ve
Osmanlılar'da
sınırlardaki
askeri
güçlerin
kumandanlarına
verilen
ad.
UÇHAN:
(Tür.)
Er.
-
Sınır
şehir
hanı.
UÇKAN:
(Tür.)
Er.
-
Deli
dolu,
havai,
toy.
UÇKUN:
(Tür.)
1.
Kıvılcım.
2.
Pahalı,
yüksek.
3.
Uçan,
çapkın.
4.
Becerikli,
eli
tez.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UÇMA:
(Tür.)
Er.
1.
Dağın
karlarla
örtülmüş
dik
yamacı.
UÇMAN:
(Tür.)
Er.
-
Uçan
uçucu.
UÇUK:
(Tür.)
Er.
1.
Uçmuş,
soluk
renk.
2.
Çökmüş
yer,
toprak.
3.
İyi.
4.
Sivri
dağ
tepesi.
UÇUR:
(Tür.)
Er.
1.
Vakit,
an,
fırsat.
2.
Mevsim.
UFKİ:
(Ar.)
Er.
-
Ufka
ait,
ufukla
ilgili.
UFUK:
(Ar.)
1.
Düz
arazide
ya
da
açık
denizde
gökle
yerin
birleşir
gibi
göründüğü
yer.
2.
Anlayış,
kavrayış,
görüş,
düşünce
gücü.
3.
Çevre,
dolay.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UFUKTAN:
(a.t.i.)
Er.
-
Sabah
aydınlığının
ufukla
birleştiği
nokta.
UĞAN:
(Tür.)
-
Yüce,
yüksek,
güçlü.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞANBİKE:
(Tür.)
Ka.
-
Uğan
bike.
UĞRAŞ:
(Tür.)
-
Güçlük
ve
kötülükle
uğraşma,
mücadele.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞUR:
(Tür.)
1.
İyilik,
şans,
talih,
baht.
Fırsat,
tesadüf.
2.
Kimi
olaylarda
görülen
ve
insana
iyilik
getirdiğine
inanılan
iyilik
kaynağı.
-
İslam'da
bu
tür
düşüncelere
itibar
edilmez.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURAL:
(Tür.)
Er.
-
Uğur
-
al.
UĞURALP:
(Tür.)
Er.
-
Hayırlı
yiğit.
UĞURATA:
(Tür.)
Er.
-
Hayırlı
ata.
UĞURAY:
(Tür.)
-
Uğurlu
ay.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURCAN:
(Tür.)
-
İyilikçi
ve
candan.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞUREL:
(Tür.)
Er.
-
Eli
uğurlu
olan.
UĞURHAN:
(Tür.)
Er.
-
Hayırlı
lider.
UĞURLU:
(Tür.)
-
Uğurlu
olan,
iyilik
getirdiğine
inanılan,
kutsal
kutlu.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURLUBAY:
(Tür.)
Er.
-
Uğurlu
-bay.
UĞURLUBEY:
(Tür.)
Er.
-
Uğurlu
-bey.
UĞURSAL:
(Tür.)
Er.
-
Uğurla
ilgili,
uğurlu.
UĞURSAN:
(Tür.)
-
Uğuruyla
tanınmış
olan.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURSAY:
(Tür.)
Er.
-
Uğur
say.
UĞURSEL:
(Tür.)
-
Uğur
sel.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURSOY:
(Tür.)
-
Uğurlu
soydan
gelen.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞURTAN:
(Tür.)
Er.
-
Uğur
tan.
UĞURTAY:
(Tür.)
Er.
-
Uğurlu
genç.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞUŞ:
(Tür.)
1.
Anlayış,
zeka,
bekleyiş.
2.
Benzeyiş.
3.
Soy,
kabile,
soysop.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UĞUZ:
(Tür.)
Er.
-
Kutsal,
mübarek.
Saf,
temiz.
UHRA:
(Ar.)
-
Başka,
diğer.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UKAB:
(Ar.)
Er.
1.
Karakuş,
kartal,
tavşancıl
kuşu.
2.
Hz.
Muhammed'in
(s.a.s)
(bayrak)
sancaklarından
birinin
adı.
3.
Nesir
burcu,
kartal
takım
yıldızı.
UKBE:
(Ar.)
Er.
-
Ashabın
meşhurlarından:
Ukbe
b.
Nafı.
UKDE:
(Ar.)
Er.
1.
Düğüm.
Zor,
karışık,
iş.
2.
Bir
gezegen
yörüngesinin
her
iki
ucu.
UKHUVAN:
(Ar.)
Ka.
-
Papatya.
UKNUM:
(Ar.)
Er.
1.
Asıl,
temel.
2.
Hıristiyanlıktaki
teslis
inancını
meydana
getiren
üç
unsurdan
her
biri.
UKUL:
(Ar.)Er.
-
Akıl,
us.
UKUŞ:
(Tür.)
Er.
-
(bkz.
Uğuş).
ULA:
(Ar.)
1.
Birinci.
2.
Şan
ve
şeref
sahibi
kimse
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULAÇ:
(Tür.)
Er.
-
Bağlayan,
bağlayıcı.
Sınır.
ULAÇHAN:
(Tür.)
Er.
-
Sınır
hanı.
ULAĞ:
(Tür.)
Er.
-
Ulak.
ULAŞ:
(Tür.)
-
Amacına
eriş,
isteğine
kavuş.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULU:
(Tür.)
Er.
1.
Erdemleri
bakımından
çok
büyük,
yüce.
2.
Zengin,
saygın.
ULUALP:
(Tür.)
Er.
-
Çok
erdemli,
yüce
yiğit.
ULUANT:
(Tür.)
Er.
-
Kutsal,
büyük
yemin.
ULUBAŞ:
(Tür.)
Er.
-
Yüce,
saygın
kimse.
ULUBAY:
(Tür.)
Er.
-
Yüce,
saygın,
erdemli
kişi.
ULUBEK:
(Tür.)
Er.
-
Saygınlığı
olan
bey.
ULUBERK:
(Tür.)
Er.
-
Saygın
kişilikli
yiğit..
ULUCAN:
(Tür.)
Er.
-
Erdemli,
saygın,
yüce
kişi.
ULUÇ:
(Tür.)
Er.
1.
Selçuklular
döneminde
Türk
beylerine
verilen
unvan.
2.
Ünlü
Türk
denizcisi
Uluç
(Kılıç)
Ali
Paşa'nın
adı.
ULUÇAĞ:
(Tür.)
Er.
-
Hayırlı,
uğurlu
dönem.
ULUÇAM:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
-
çam.
ULUÇKAN:
(Tür.)
Er.
-
Uluç
-
kan.
ULUDAĞ:
(Tür.)
Er.
-
Çok
büyük,
yüce
dağ.
ULUDOĞAN:
(Tür.)
Er.
-
Doğuştan
yüce,
uğurlu
kimse.
ULUER:
(Tür.)
Er.
-
Saygın,
uğurlu,
yüce
kimse.
ULUERKAN:
(Tür.)
Er.
-
Saygın,
yüce,
soylu
kimse.
ULUĞ:
(Tür.)
Er.
-
Ulu,
büyük,
saygın.
ULUHAN:
(Tür.)
Er.
-
Büyük,
saygın
hükümdar.
ULUKAAN:
(Tür.)
Er.
-
Büyük,
saygın
hükümdar.
ULUKAN:
(Tür.)
Er.
-
Soylu
yüce
kandan
gelen.
ULUKUT:
(Tür.)
Er.
-
Çok
uğurlu,
kutlu
kimse.
ULUM:
(Tür.)
-
Ululuk,
haşmet,
büyük
gösteriş.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULUMAN:
(Tür.)
Er.
-
Ulu,
yüksek,
saygın
kimse.
ULUMERİÇ:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
meriç.
ULUN:
(Tür.)
1.
Büyük,
ulu.
2.
Temrensiz
ok.
3.
Buğday,
arpa
kökü.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULUNAY:
(Tür.)
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULUÖZ:
(Tür.)
Er.
-
Özü
yüce,
saygın
kimse.
ULUS:
(Tür.)
1.
Millet,
halk,
insan
topluluğu.
2.
Göçebe.
3.
Oba,
aşiret,
kavim.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
ULUSAN:
(Tür.)
Er.
-
Adı
yüce
tanınmış
kimse.
ULUSOY:
(Tür.)
Er.
-
Ulu,
yüce,
soylu.
ULUSU:
(Tür.)
Er.
-
Yüce,
kutlu
su.
ULUŞAHİN:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
şahin.
ULUSAN:
(Tür.)
Er.
-
Yüce
şanlı
kimse.
ULUTAN:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
tan.
ULUTAŞ:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
taş.
ULUTAY:
(Tür.)
Er.
-
Ulu
tay.
ULUTEKİN:
(Tür.)
Er.
-
Yüksek
şahsiyetli
ve
sakin
kişilikli.
ULVİ:
(Ar.)
Er.
-
Yüksek,
yüce,
manevi
yapısı
ön
plana
çıkabilen.
ULVİYE:
(Ar.)
Ka.
-
(bkz.
Ulvi).
UMA:
(Tür.)
Er.
1.
Hediye,
armağan.
2.
Konuk,
misafir.
UMAN:
(Tür.)
Er.
-
Umudu
olan,
bekleyen,
umutlu.
UMAR:
(Tür.)
-
Çare,
çıkar
yol.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UMAY:
(Tür.)
1.
Orhun
yazıtlarında
geçen,
çocukları
ve
hayvanları
koruduğuna
inanılan
Tanrıça.
2.
Devlet
kuşu.
-
İsim
olarak
kullanılmaz.
UMMAN:
(Ar.)
-
Ulu,
büyük,
engin
deniz,
okyanus.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UMRAN:
(Ar.)
1.
Bayındırlık,
ma-murluk.
2.
Uygarlık,
ilerleme,
refah
ve
mutluluk.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UMUR:
(Tür.)
-
Görgü,
bilgi,
deneyim.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UMURAL:
(Tür.)
Er.
-
Görgü,
bilgi,
deneyim
kazan.
UMURALP:
(Tür.)
Er.
-
Görgülü,
bilgili,
yiğit.
UMURBAY:
(Tür.)
Er.
-
Görgülü,
bilgili,
saygın
kişi.
UMURBEY:
(Tür.)
Er.
-
Görgülü,
bilgili,
kişi.
UMUT:
(Tür.)
-
Ummaktan
doğan,
güven
duygusu,
ümit.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UNAN:
(Tür.)
1.
Sadakat,
bağlılık.
2.
Hak.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UNAT:
(Tür.)
-
Doğru
yolu
tutan.
Akıllı.
Ergin.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UNGAN:
(Tür.)
Er.
1.
Onmuş
kişi,
mutlu.
2.
Yürekli,
yiğit
kişi.
UNSUR:
(Ar.).
-
Öğe,
ilke,
eleman.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
URAL:
(Tür.)
Er.
-
Hazar
denizine
dökülen,
ırmak
ve
sıradağ.
URALP:
(Tür.)
Er.
-
Kentli
yiğit.
URALTAN:
(Tür.)
Er.
- Ur
- altan.
URALTAY:
(Tür.)
Er.
- Ur
-
altay.
URAM:
(Tür.)
Er.
-
Büyük,
geniş
yol.
URAN:
(Tür.)
-
Yetenekli,
usta,
becerikli.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
URANDU:
(Tür.)
Er.
1.
Seçkin,
seçilmiş.
2.
Hayırlı.
URANGU:
(Tür.)
Er.
-
Savaşçı,
savaşkan.
URAZ:
(Tür.)
Er.
-
Şans,
talih.
URAZA:
(Ar.)Er.
1.
Hediye,
armağan.
2.
Konuğa
çıkarılan
yiyecek.
URGUN:
(Tür.)
Er.
1.
Vurulan,
vurulmuş.
Vurgun,
aşık.
2.
Gizli.
URHAN:
(Tür.)
Er.
-
Yüksek
rütbeli
han.
URKAN:
(Tür.)
Er.
1.
Kale
hendeği.
2.
Şehir,
kent.
3.
Yüksek
ve
korunaklı
yer.
URLUK:
(Tür.)
Er.
-
Aile,
soy
sop.
Tohum.
URUÇ:
(Ar.)
-
Yukarı
çıkma,
yükselme,
ağma.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
URUK:
(Tür.)
Er.
1.
Tane,
tohum.
2.
Nesil,
kuşak,
soy.
URUZ:
(Tür.)
Er.
-
Hedef,
amaç,
gaye.
URVE:
(Tür.)
-
Kulp,
sağlam.
Urvetü'l-Vuska,
sağlam
kulp.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
Sahabe
adlarındandır:
Urve
b.
ez-Zübeyr.
URZA:
(Ar.)
-
Hedef,
amaç.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
USAL:
(Tür.)
Er.
1.
Gamsız,
kedersiz,
keyfine
düşkün.
2.
Önemsiz.
USALAN:
(Tür.)
Er.
-
Akıl
alan,
akıllı.
USALP:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı
yiğit.
USARE:
(Tür.)
Ka.
-
Özsu.
USBAY:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı,
saygın
kişi.
USBERK:
(Tür.)
Er.
-
Şimşek
gibi
parlak
akıllı
kimse.
USBEY:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı
kişi.
USER:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı
kişi.
USHAN:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı
hükümdar.
USKAN:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı
soydan
gelen.
USLU:
(Tür.)
-
Akıllı,
zeki,
uysal,
sakin
kimse.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
USLUER:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı,
olgun
kişi.
USMAN:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı,
zeki
kimse.
USUM:
(Tür.)
Er.
-
Akıllı.
USUN:
(Tür.)
-
Hüzün.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
USUNBİKE:
(Tür.)
Ka.
-
Hüzünlü
hanım.
UTARİD:
(Ar.)
-
Merkür.
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
-
Türk
dil
kuralına
göre
"d/t"
olarak
kullanılır.
UTBE:
(Ar.)
Er.
-
Meşhur
sahabelerden
bazılarının
ismi.
UTKAN:
(Tür.)
Er.
1.
Zafer
kazanmış,
muzaffer.
2.
Şerefli,
onurlu
soydan
gelen.
UTKU:
(Tür.)
-
Birçok
emek
ve
tehlikelerden
sonra
ulaşılan,
mutlu
sonuç,
zafer.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UTMAN:
(Tür.)
Er.
-
Şerefli,
edepli,
terbiyeli
kimse.
UYAR:
(Tür.)
Er.
1.
Uygun
yerinde.
2.
Boyun
eğen,
uysal,
nazik
kimse.
UYARALP:
(Tür.)
Er.
-
Uysal,
nazik
yiğit.
UYAREL:
(Tür.)
Er.
-
Uyar
el.
UYGAN:
(Tür.)
Er.
-
Uyumlu,
uyan.
UYGAR:
(Tür.)
-
Kültürlü,
eğilimli,
görgülü,
medeni.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UYGU:
(Tür.)
-
Uyum,
uygunluk.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UYGUN:
(Tür.)
1.
Yakışır,
yaraşır,
elverişli,
yararlı.
2.
Oranlı.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UYGUNEL:
(Tür.)
Er.
-
Uygun
el.
UYGUNER:
(Tür.)
Er.
-
Uygun
uyumlu,
olumlu.
UYGUR:
(Tür.)
1.
Orta
Asya'da
büyük
devlet
ve
uygarlık
kurmuş,
yazılı
anıtlarla
sanat
yapıtları
bırakmış
olan
bir
Türk
ulusu.
2.
Uygar,
medeni.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UYGURALP:
(Tür.)
Er.
-
Uygar
yiğit.
Uygur'a
mensup
kişi.
UYSAL:
(Tür.)
-
Yumuşak
başlı,
uyumlu,
boyun
eğen.
Terbiyeli.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UYUN:
(Ar.)
-
Gözler.
Pınarlar,
kaynaklar.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZ:
(Tür.)
1.
İyi,
güzel.
Uygun,
doğru.
2.
Usta.
3.
Temiz,
dikkatli.
Becerikli,
akıllı,
anlayışlı.
4.
Yakın,
içten.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZALP:
(Tür.)
Er.
-
İyi,
temiz,
akıllı,
anlayışlı
yiğit.
UZAY:
(Tür.)
-
Bütün
varlıkların
içinde
bulunduğu
sonsuz
boşluk.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZBAY:
(Tür.)
Er.
-
İyi,
becerikli,
temiz,
akıllı
ve
saygın
kişi.
UZCAN:
(Tür.)
Er.
-
Uysal,
uyumlu,
iyi
insan.
UZEL:
(Tür.)
-
Usta,
becerikli
kişi.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZER:
(Tür.)
Er.
-
Becerikli,
akıllı
kişi.
UZGÖREN:
(Tür.)
Er.
-
Gerçeği
önceden
görebilen.
UZHAN:
(Tür.)
Er.
-
Ülke
ve
halkına
faydalı
olan.
UZKAN:
(Tür.)
Er.
-
Erdemli
soydan
gelen.
UZLET:
(Ar.)
Er.
-
Bir
kenara
çekilip
toplum
yaşayışından
ayrı
kalma.
UZMA:
(Ar.)
-
Büyük,
en
büyük.
-Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZMAN:
(Tür.)
-
Belli
bir
iş
ya
da
konuda
bilgi,
görüş
ve
becerisi
olan
kimse.
-
Erkek
ve
kadın
adı
olarak
kullanılır.
UZSAN:
(Tür.)
Er.
-
Becerisi
ve
diğer
iyi
nitelikleriyle
tanınan.
UZSOY:
(Tür.)
Er.
-
İyi
nitelikli
soydan
gelen.
UZTAN:
(Tür.)
Er.
- Uz
-
tan.
UZTAŞ:
(Tür.)
Er.
- Uz
-
taş.
UZTAV:
(Tür.)
Er.
- Uz
-
tav.
UZTAY:
(Tür.)
Er.
- Uz
-
tay.
UZTEKİN:
(Tür.)
Er.
- Uz
-
tekin.
|
Galeriden Seçmeler
